مایکل رابرتز

مایکل رابرتز در بخش یکم پژوهش مشترک خود با گولیلمو کارکدی سه نظریهٔ جریان اصلی درباره‌ی تورم — مانیتاریسم، کینزی‌گریِ فشار هزینه و کشش تقاضا، و نظریهٔ انتظارات بانک‌های مرکزی — را نقد می‌کند و نشان می‌دهد هیچ‌یک با شواهد تجربی سازگار نیستند؛ به همین دلیل است که جریان اصلی «نظریهٔ جامع تورم» ندارد.

مایکل رابرتز در بخش دوم پژوهش مشترک خود با گولیلمو کارکدی، ضمن واکاوی دیدگاه‌های هترودوکس پیرامون تورم —اعم از رویکرد انحصار و اضافه‌بها و رویکرد کشمکش طبقاتی— به بررسی نظریه‌های مارکسیستی متفکرانی چون باراده، ماتیک، مندل، هارمن، چونارا، انور شیخ، ماورودئاس و خاتزیرافایلیدیس می‌پردازد و نشان می‌دهد که چرا هیچ‌یک از این رویکردها، نظریه‌ای جامع و کاملِ مارکسیستی از تورم به شمار نمی‌آیند.

مایکل رابرتز در بخش سوم پژوهش مشترکش با گولیلمو کارکدی، «نظریه ارزش‌پایه تورم» را معرفی می‌کند.

مایکل رابرتز در بخش پایانی این مجموعه، «نظریه ارزش‌پایه تورم» را بر جهش تورمی پساهمه‌گیری می‌آزماید: شکست نظریه‌های جریان اصلی و هترودوکس در تبیین این جهش، شواهد دستمزد حقیقی بر مبنای ارزش، و چرایی بازگشت رکود تورمی و ماندگاری تورم در شرایطی که پول در گردش فزاینده است و رشد ساعت‌های کار روبه‌کندی.

مایکل رابرتز در این نوشته به بررسی «تله توسیدید» می‌پردازد و آن را در شرایط امروزی رقابت چین و آمریکا صورت‌بندی میکند. او استدلال می‌کند که بخشی از دلیل محافظه‌کاری چین و پرهیزش از درگیری مستقیم با آمریکا این است که چین نمی‌خواهد در «تله توسیدید» گرفتار شود.

مایکل رابرتز، اقتصاددان مارکسیست بریتانیایی، در این مقاله به توجه گسترده‌ی سرمایه به هوش مصنوعی و سرمایه‌گذاری‌های عظیم در این حوزه میپردازد. او استدلال میکند که پیشرفت در این حوزه به احتمال زیاد در کوتاه مدت باعث ترکیدن حباب ناشی از انتظارات نامعقول و سقوط شرکت‌های ضررده خواهد شد. اما در بلندمدت میتواند بهره‌وری نیروی کار را برای سرمایه با «تخریب خلاقانه» بالا ببرد. امری که ضربه‌ای مهلک به کارگران قربانی این تحول خواهد زد.